Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Jenerik müziği...)
(...)
(Müzik)
Şarj aleti konusunu, sonra konuşacağız.
Tamam.
Açıldı.
Yaşasın!
(Arama tonu)
Çalıyor.
(Telefon çalıyor)
(Gerilim müziği)
Alo.
Alo. Merhaba. Yanlış oldu galiba. Ben Ceyda’yla görüşecektim.
Yok, yok. Yanlış olmadı. Ceyda’nın telefonu bu.
Ceyda yok da ben açtım.
Bahar, sensin değil mi?
Evet, benim.
-Siz kimsiniz? -Emre ben. Kafenin sahibi.
(Emre ses) Ceyda’yla annen eczaneye kadar gittiler de.
Ceyda elini kesti. Böyle ufak bir kesik.
Ben anlamadım.
Yok, yok. Büyütülecek bir şey değil. Dediğim gibi, ufak bir kesik.
Onlar geldiğinde, ben seni aratırım. Merak etme.
Bahar bu arada…
…başın sağ olsun. Çok üzüldüm.
Başım mı sağ olsun?
Neden?
(Bahar ses) Emre Bey?
Benim, neden başım sağ olsun?
Neden bana başın sağ olsun, dediniz?
Bahar…
Bahar şey…
Benim bir anda, kafam karıştı.
(Emre ses) Kusura bakma, karıştırdım. Şey…
Ee…
Benim aklım bir anda, başka birisine gitti ondan yani.
(Emre ses) Annenler gelsin, hemen seni arattırayım olur mu?
(Emre ses) Bahar. Alo.
Orada mısın?
Duydun mu? Şey, annenler gelsin ben seni, hemen arttıracağım. Merak etme.
(Tezgâha vurdu)
Yeliz değil mi?
Yeliz mi?
O değil mi?
(Müzik)
Anne.
Ne oldu anne?
Ne oldu?
Anne, anlatsana ne oldu? Ne oldu anneciğim?
-Bahar gülüm. -Aa! Yeliz.
(Bahar) Yeliz, sen ne yapıyorsun burada?
Bana mı?
Teşekkür ederim.
Hayatımda gördüğüm en güzel gül.
-Ne kadar güzel değil mi? -Çok güzel.
İstiyorsan, sana vereyim bunu ha?
Hem bak, elbisene daha çok yakışır.
Tamam. Bende kalsın.
(Yeliz) Burası çok güzel. O kadar güzel ki anlatamam.
(Nisan) İyi misin? Ne oldu?
-Anneciğim. -Anne.
-Anne? -Anne.
Anne.
Anne?
Anne.
Anne, nereye gidiyoruz?
-Nereye gidiyoruz? -Anne, nereye gidiyoruz?
-Nereye gidiyoruz? -Anne?
(Kapı kilitlendi)
Anne, anne!
Anne.
Anne, bizi buraya niye çıkardın?
Bence annem oyun oynuyor.
Biz de saklanalım mı ondan?
(Bahar bağırarak ağlıyor)
(Hüzünlü müzik...)
Anne, ne olur aç kapıyı!
Ne oluyor Nisan?
(Nisan) Anne, aç kapıyı, lütfen.
Anne, aç kapıyı, lütfen.
Ne oldu? Ne oldu?
(Bahar bağırarak ağlıyor)
Ne oldu kızım? Bahar!
(Sarp) Bahar, ne oldu?
(Sarp) Bahar, açar mısın kapıyı?
(Hüzünlü müzik...)
(Kapı vuruluyor)
Oğlum, tamam. Dur.
Bahar.
Açar mısın kapıyı Bahar?
Ne oldu?
Kızım?
Yeliz teyzem mi öldü?
(Nisan) Yeliz teyzem öldü.
Biliyorum ben.
"Başın sağ olsun." dedi anneme.
"Annem de Yeliz mi?" dedi.
Yeliz teyzem mi öldü?
Gel kızım.
Gel, tamam.
(Bahar bağırarak ağlıyor)
Nisan, gelin. Biz aşağı inelim, hadi.
Hayır. Ben annemi istiyorum.
Tamam kızım, tamam.
Bahar.
Lütfen aç kapıyı. Hadi bak, çocuklar burada perişan oldular, lütfen.
Anne, aç kapıyı, lütfen.
Bahar.
(Sarp) Bahar, açar mısın?
(Hüzünlü müzik)
Gidin buradan!
Gidin!
Gidin hepiniz, gidin buradan!
(Bahar bağırarak ağlıyor)
(Sarp) Bahar, çocuklar.
Tamam kızım, tamam. Gel buraya.
Yeliz teyzem.
(Nisan) Yeliz teyze.
Belki...
..ben yanlış anladım.
Yeliz olamaz.
Arif söylerdi bana.
Arif söylerdi.
(Telefon çalıyor)
Alo.
(Bahar ses) Arif.
Bahar.
Arif, Yeliz nerede? İyi değil mi?
Yeliz?
Arif, cevap ver bana, Yeliz iyi değil mi?
Arif.
(Bahar ses) Arif.
Arif.
Arif, ne olur söyle.
Lütfen Arif, söyle bana.
(Bahar ses) Doğru değil de. Arif, ne olur.
Ne olur, bana doğru değil de Arif.
(Bahar) Ne olur öyle değil de. Arif, öyle değil de.
Ne olur Yeliz iyi de, hayatta de. Ne olur Arif, ne olur!
(Bahar ses) Lütfen.
Lütfen bana söyle.
Yalvarırım öyle değil, de.
(Duygusal müzik...)
(...)
Arif.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Nisan ağlıyor)
Hadi biz aşağı inelim.
Anne de birazdan gelir. Hadi.
Ben annemi istiyorum.
Ben de annemi istiyorum.
Tamam. Biz inelim, anne de birazdan gelecek.
Hadi bakalım. Hadi gel kızım.
Ne olmuş Yeliz teyzeme?
Gel kızım, tamam.
(Nisan) Yeliz teyze.
Gel kızım, gel.
(Duygusal müzik)
Arif.
Ne olur, al beni buradan.
Tamam. Sen konum at. Hemen çıkıp geliyorum.
(Hüzünlü müzik)
Emre, gelsene içeri, kasada adam yok.
Git, çalış içeride. Şimdi değil. Tamam, hadi sen geç.
(Hatice) Gel kızım.
Emre Bey, biz geldik.
(Hatice) Neyse ki çok derin değilmiş kesik.
Ben şimdi takarım eldivenleri, yıkarım bulaşıkları. Su geçirmez bunlar.
O kadar çok kan görünce, korktuk tabii.
Anam, ben dedim ama sana mühim bir halt yok diye.
Çok kötü bir şey oldu.
Yani ben, çok kötü bir şey yaptım.
Ne oldu, ne yaptınız?
Ceyda, senin telefonun ısrarla çaldı.
Ben de ekranda...
...Bahar'ın ismini görünce açmış bulundum.
Eyvahlar olsun.
Ne konuştunuz?
Yeliz'i mi söyledin?
Başın sağ olsun dedim.
Ah ah!
Ben gerçekten çok özür dilerim.
Ben Bahar'ın haberinin olmadığını bilmiyordum.
Yok, yok. Sizin suçunuz değil.
Bizim hatamız, Bahar'ın bilmediğini söylememiz lazımdı size.
(Telefon çalıyor)
(Ceyda) Arif arıyor.
Alo. Arif, bak çok kötü bir şey oldu. Bahar--
Ah, ah, ah!
Evet, evet.
Kurban olurum.
Tamam. Arif bak, kurban olurum, bizi habersiz bırakmayın.
(Ceyda) Tamam mı? Arif, bana bak, dikkat edin. Takip falan edilmeyin.
(Hatice) Ne dedi Arif?
Bahar'ı almaya gidiyormuş.
Yani konuşmuşlar mı Bahar'la?
Çok ağlıyormuş Bahar.
Neyse, bir gitsin de yanına.
Öğreniriz nasıl olduğunu.
Bahar...
...doktorun yanında değil miydi? Neden bu kadar telaşlandınız, anlamadım?
Yok.
Kocasının yanındaydı.
Kocasının yanı mı?
Kocası ölmemiş miydi?
Şey, uzun hikâye, ben sonra anlatırım.
Bize biraz müsaade eder misin, konuşalım.
Tabii, tabii. Siz konuşun, ben çıkıyorum.
Yani duydu artık.
Yapacak bir şey yok.
Zaten ne kadar gizleyebilirdik ki?
Eninde sonunda öğrenecekti zaten.
(Enver) Hah! Arifciğim, ben de sana geliyordum. Sen bir yere mi gidiyorsun?
Ben şeye gidiyorum, Bahar'a. Sana söylemediler mi?
Ne oldu Bahar'a?
Yok, öyle bir şey değil. Yeliz'i öğrenmiş.
Ne? Nasıl öğrenmiş?
Hiç bilmiyorum. Öğrenmiş. Beni aradı, gel beni al, dedi.
İşte telefondan konum attı. Ben de onu almaya gidiyorum işte.
Yok, yok. Dur, dur, dur.
Seni takip ederler. Sen, Bahar'ı tehlikeye atarsın.
Ben onu düşündüm. Merak etme.
Bir otoparkta Talat'la buluşacağız. Oradan araçları değiştireceğiz.
Tamam. İyi düşünmüşsünüz. Hadi gidelim o zaman, gel.
Enver abi, bak, ikimiz birden girmeyelim.
Sen burada Hatice teyzeyle Ceyda'ya göz kulak ol.
Bak, biliyorsun Ceyda'nın sağı solu belli olmuyor bugünlerde.
Yar Sarp saldırırsa, ya orada bir hadise çıkarsa.
Benim mutlaka, sizinle beraber gelmem lazım.
Kızın arkadaşı ölmüş, ne hadisesi çıkaracakmış o herif?
Gelsin.
Gelsin saldırsın. Sıkıyorsa saldırsın.
Arifciğim!
Enver abi, ben Bahar'ı almaya gideceğim.
Tamam mı? Yeliz'in kabrinde, buluşuruz sizinle.
Siz de kendinizi ayarlayın, orada buluşuruz. Tamam mı?
Öyle mi diyorsun?
Öyle diyorum.
Arif, o telefonun açık olsun.
Bak, bizi habersiz bırakma.
Ben bu sefer sana ulaşmazsam, fücceten giderim oğlum.
Tamam Enver abi, merak etme.
Bak, ben daha üç saat yol gideceğim zaten, tamam mı?
Üç saat sonra merak etmeye başlarsın. Tamam mı? Sakin ol şimdi.
(Gerilim müziği)
(Şirin) Maalesef ondan da kalmadı.
Ne zaman gelir peki?
Üç aya gelir.
Belki de gelmez.
Üç ay mı?
Daha neler. Sizin, mal satmaya niyetiniz yok herhâlde.
İyi günler.
Mahkeme celbi getirmiştim, Dündar Ayaz adına.
-Ben alayım. -Buyurun.
Şuraya, şuraya imza.
İsim, soy isim, imza.
Teşekkürler.
(Müzik)
Bakalım, ne işler karıştırdın Dündar Bey amca.
Oha!
Silahlı yaralama.
Dündar amcaya bak sen.
Aman be, tanıkmış.
Mahkemeye gitmezse...
...polis zoruyla götürülecek.
Polis zoruyla götürülecek.
Çok havalı.
(Müzik)
(Gerilim müziği)
Eyvallah Talat.
(Gerilim müziği)
Bu telefon da bir çekiyor, bir çekmiyor.
Üf!
Vallahi ruhum daraldı.
(Müzik)
Ya bismillah.
-Hoş geldin Dündar amca. -Hoş bulduk kızım.
Temizlik mi yapıyorsun? Ellerine sağlık.
Sağ ol, sağ ol Dündar amca.
Ne yapalım, annemden bulaştı bana bu titizlik.
Temizlik yapmadan duramayız biz.
Benim işler de biraz uzadı. Oldu mu gelen giden?
Yani birkaç kişi geldi.
Hiçbir şey almadılar.
Bazı günler olur öyle.
Ben uğursuzumdur.
Olur mu canım öyle şey?
Yani annem öyle, bu kız gittiği yeri kurutur, der de.
Çay içer misin Dündar amca, sana çay getireyim mi?
Tamam. Hadi içelim.
İyi de peki ne olmuş Yeliz teyzeme?
Kaza olmuş herhâlde kızım.
Nasıl kaza?
Bilmiyorum.
Araba mı çarpmış?
Nazar mı değmiş?
Bilmiyorum.
-Baba. -Efendim kızım.
Annem ne zaman çıkacak odadan?
Çıkacak kızım.
Yani, biraz üzgün olduğu için...
...onu, böyle görmenizi istemiyor.
Çıksın.
Ben annemi istiyorum.
Ben de annemi istiyorum.
Üzgün olsa bile çıksın.
Çıkacak elbet kızım.
Çıkacak, merak etmeyin.
(Müzik)
Bir şey yapmak ister misiniz?
Oyun oynayalım mı?
Hayır.
(Doruk) Evet.
Ne oynayalım?
Ben senin burana çıkayım.
Burama çıkacaksın? Tamam, olur.
Doruk!
Arif abim, izin veriyor ama.
Hep çıkıyorum ben.
Yeliz teyzem öldü.
Sen, oyun oynamak istiyorsun.
Ölünce ne oluyor ki?
Bir daha hiç gelmiyor.
Gelir, gelir.
Öldü diyorum sana. Bir daha hiç gelmeyecek.
Hiç.
Ama babam geldi.
Öldü ama biz eğlenince geldi.
(Müzik)
("Sema Moritz - Hasret" çalıyor)
Hadi, çık o zaman oğlum.
Nasıl çıkacaksın?
Hadi bakalım. Oradan mı çıkacaksın?
-Evet. -Evet.
Hadi aslan parçası, ver elini.
Aferin sana.
Aferin oğluşum, aferin.
(Sarp) Şimdi kocaman olalım mı?
Evet. Bir, iki, üç.
(Sarp) Kocaman olduk!
Evet, gidelim bakalım.
En büyük kimmiş? Dorukçuğum'muş.
(Sarp) Bakalım şöyle, neredeymiş oğluşum benim.
Neredeymiş.
Ben ineceğim.
("Sema Moritz - Hasret" çalıyor)
Niye oğlum?
Benim uykum geldi.
Tamam.
Başka zaman oynarız o zaman, değil mi oğlum?
("Sema Moritz - Hasret" çalıyor)
Değil mi oğlum, başka zaman oynarız.
Evet. Başka zaman oynarız.
Gel kızım sen de.
Gel.
("Sema Moritz - Hasret" çalıyor)
"O gözler benim ağlar"
"Eskisinden yabancı"
"Gönlümdeki bu sevda"
"Hiç dinmeyen bir acı"
"Ruhumun kederinden"
"Gözlerim yaşla doldu"
(Geçiş sesi)
"İnliyorum derinden"
(Geçiş sesi)
"Bana bilmem ne oldu"
(Geçiş sesi)
"En candan arkadaşım"
"Ruhumu saran...
(Yeliz dış ses) Tek başıma...
...iki çocuğa bakabiliyor olmaktan, gurur duyuyormuşum meğer.
Hayatımda ilk defa, bir şey başardım ben.
(Yeliz dış ses) Bahar burası çok güzel.
(Yeliz dış ses) O kadar güzel ki anlatamam.
("Sema Moritz - Hasret" çalıyor) "Ağlıyorum gizlice"
"Kimsesiz karanlıklar"
"Derdime şifa verin"
"Kalbimdeki yaralar"
(Sarp kapıyı çalıyor)
Bahar, açar mısın?
("Sema Moritz - Hasret" çalıyor) "Daha derin"
Bahar.
(Müzik)
(Nefes veriyor)
(Kapı açıldı)
(Müzik)
Neden sen ölmedin ki?
Neden, denize düştüğünde kurtuldun?
Neden, yıllar sonra geri döndün?
(Gerilim müziği)
-Ölmemi mi tercih ederdin? -(Bahar) Evet!
Evet, senin ölmeni tercih ederdim.
Çok mu şaşırdın?
Neden şaşırıyorsun ki?
Tabii ki de senin ölmeni tercih ederim.
Bütün bunların hepsi, senin yüzünden oldu.
Yeliz, senin yüzünden öldü ve tabii benim yüzümden de.
Onları bırakıp, ben evden kaçtım.
Benim yerime Yeliz öldü.
Onun çocukları, annesiz kaldı.
Yeliz öldü.
Benim yüzümden öldü.
Bahar, senin hiçbir suçun yok.
Bırak, dokunma bana!
Bahar lütfen, çocuklar aşağıda, duyacaklar.
(Bahar) Duysunlar!
Duysun artık herkes duysun, ben dayanamıyorum!
Herkes duysun, karın da duysun.
Çocuklar da duysun.
(Kapı açıldı)
(Bahar) Duy, sen de duy!
İyi dinle!
Sen bizi mahvettin Sarp.
Sen hayatımızı mahvettin Sarp.
(Bahar ağlıyor)
(Bahar) Sen, Yeliz'in öldüğünü bilmene rağmen...
..burada bizimle eğlendin, güldün.
Her şeye rağmen, burada sizinle mutluyum, dedin.
(Bahar) Yeliz'in öldüğünü bilmene rağmen...
...burada mutlu olduğunu söyledin bize.
Her şeye rağmen, Yeliz'e rağmen.
Ben, ben daha arkadaşımın cenazesi soğumamışken...
...burada seninle güldüm, eğlendim.
Ben arkadaşım toprağın altındayken...
...seninle bahçede zıpladım. Ben ne yaptım!
(Müzik)
Menemen yedim ben seninle.
Yeliz oradayken, toprağın...
Bahar, ben yapmam gerekeni yaptım.
O anda seni ve çocukları, kurtarmam gerekiyordu, ben de kurtardım.
Nezir'in böyle bir şey yapacağını, hiç düşünmedim.
Çünkü bana, onun kadın öldürmediğini söylediler.
(Sarp) Ama pislik, her şeyi yapıyormuş.
(Müzik)
Keşke sen ölseydin.
(Duygusal müzik)
Neden ölmediğime gelince de...
...merak etme, bunu ben de sorguluyorum.
(Sarp) Neden hâlâ hayattayım diye sorguluyorum.
Neden hâlâ hayattayım?
(Duygusal müzik)
Keşke sen ölseydin, dedi bana.
O kadar nefret ediyor benden.
O kadar nefret ediyor.
(Duygusal müzik)
Gel.
(Duygusal müzik)
Yeliz teyzeme ne oldu?
Yeliz teyzeniz bir...
...bir kaza geçirmiş.
Ne kazası?
Bilmiyorum.
(Duygusal müzik) (Ağlıyorlar)
Ben biliyorum.
Yalan söylüyorsun.
O adamlar, bir şey yaptı Yeliz teyzeye.
(Nisan) Onların silahı vardı.
Yeliz teyzemi mi vurdular?
Lütfen, lütfen susun. Öyle bir şey demeyin lütfen.
(Bahar ağlıyor)
(Bahar) Lütfen bana soru sormayın.
Anlatacağım, her şeyi anlatacağım.
Söz veriyorum, her şeyi anlatacağım size ama şu anda, susun lütfen.
(Bahar) Lütfen.
(Ağlıyorlar)
Anlatacağım hepsini.
(Duygusal müzik)
(Ağlıyorlar)
Çocuklar, ben anlatayım isterseniz.
(Duygusal müzik)
O gece, biz evden çıktıktan sonra...
...eve kötü adamlar gelmiş.
Yeliz teyzeniz de onlara kızmış.
Sonra tartışmaya başlamışlar.
(Sarp) Birbirlerini iterlerken...
...yanlışlıkla silah patlamış ve...
...kurşun Yeliz teyzenize gelmiş.
(Duygusal müzik)
Bizim Yeliz teyzemize mi?
Onlar bilmiyor muymuş, Aslı'yla Tunç'un annesi olduğunu?
(Duygusal müzik)
(Müzik)
Aslı'yla Tunç...
Onlar ne yapmış?
Bilmiyorum.
Neredeler?
Bilmiyorum.
Kim bakacak onlara?
Bilmiyorum, bilmiyorum.
(Müzik)
Biz bakalım.
Belki anneannelerindelerdir.
Belki.
Arif abiniz gelecek birazdan.
Ben ondan her şeyi öğreneceğim, tamam mı?
Nasıl?
Arif abi mi geliyor?
-Gerçekten mi? -Evet.
Gelip beni alacak.
Benim gidip, yapmam gereken bazı şeyler var.
Biz?
Babanızla burada kalacaksınız siz. Tamam mı?
(Duygusal müzik)
Bahar.
Hiçbir yere gidemezsin. Bu çok tehlikeli.
(Telefon çalıyor)
-Alo, Arif. -(Arif ses) İki dakikaya oradayım.
Tamam, çıkıyorum kapıya.
(Bahar) Ben gece döneceğim.
Merak etme.
Siz babanızla oturun, tamam mı?
Hayır, biz de görmeye gideceğiz Arif abimi.
Tamam, kapıda görürsünüz.
Hadi giyin montunuzu, ayakkabınızı.
(Müzik)
Bahar.
Bahar gidemezsin, bu çok tehlikeli.
(Sarp) Delirdin mi sen ne yapıyorsun?
Çocukları tehlikeye atıyorsun. Hepimizi tehlikeye atıyorsun.
Sen, bana insanları tehlikeye atmaktan, bahsedemezsin.
Bunu yapamazsın.
O adamla, hiçbir yere gidemezsin.
Bahar.
Beni bunu yapmak zorunda bırakma.
Sizi burada, zorla tutmak zorunda bırakma.
Çocukları düşün.
Bu durumun, onları nasıl üzeceğini düşün.
Lütfen.
Eğer ben şu an, bu evden çıkıp...
...Yeliz'e gitmezsem...
...sonra bir yolunu bulur, kaçar giderim.
Ama kaçtığımda, yapacağım ilk şey...
...polise gidip, her şeyi anlatmak olur.
Bunu yaparım.
(Nisan) Anne.
Biz hazırız.
Bunu yaparım.
Hadi çıkalım.
(Gerilim müziği)
(Kapı açıldı)
Hayırdır birader?
Nereye böyle elini kolunu sallaya sallaya?
(Gerilim müziği)
Ne istiyorsun?
Ne istiyorsun diye, sordum sana.
(Bahar) Arif.
Arif abi.
İyi misiniz?
(Müzik)
(Duygusal müzik)
Tamam, tamam.
(Duygusal müzik...)
(...)
Anneciğim, ben şimdi gidiyorum ama geleceğim. Tamam mı?
Geç kalabilirim, beni merak etmeyin.
Siz babanızın yanında kalın, tamam mı?
(Bahar) Uslu durun.
(Duygusal müzik)
Dikkatli olun, tamam mı?
(Duygusal müzik...)
(...)
(Araba çalıştı)
(Duygusal müzik)
Hadi çocuklar.
(Sarp) Hadi eve geçelim. Hadi oğlum.
(Duygusal müzik)
Anasının orada toprağa verildi.
Diyemedik sana.
(Arif) Neredesin, ne yaparsın bilemedik.
Nasıl oldu peki?
Bana her şeyi, anlatman lazım Arif.
Acı çekti mi?
Yok.
Hemen gitmişti.
(Arif) Ceyda'nın dizinde gitmiş.
Siz gittikten sonra, silah sesi geldi.
(Arif) Sonra adamlar, fırlayıp kaçtılar.
Bir sürü herif.
Ben yukarı çıktığımda...
...Yeliz gitmişti.
(Müzik)
Annemle Ceyda...
...onlara bir şey oldu mu?
Yok. İyiler onlar.
Ceyda'nın aklı gitti, bir tek.
(Arif) Kaza olmuş, öyle dedi annen.
İtiş kakışta Yeliz, Ceyda'ya bir şey olacak sanmış.
(Arif) Önüne atlamış.
Ah canım benim.
Ah benim Yeliz'im.
Ah canım arkadaşım.
(Derin nefes alıyor)
Arif dursana.
Arif dur, ben nefes alamıyorum. İnmem lazım.
Tamam, tamam dur.
Dur.
(Derin nefes alıyor)
(Bahar) Ah!
(Kapı kapandı)
(Bahar ağlıyor)
(Duygusal müzik)
Ceyda.
Kim bilir, nasıl olmuştur o.
(Bahar) Ah annem, annem.
(Bahar ağlıyor)
Enver abi, o nasıl üzülmüştür.
Ahh Yeliz'im, Yeliz'im, Yeliz'im!
Yeliz'in annesi.
Evladını kaybetti kadın, evladını.
Aslı'yla Tunç.
Aslı'yla Tunç annelerini kaybettiler, benim yüzümden.
Benim yüzümden, hepsi benim yüzümden.
(Bahar ağlıyor)
Bahar...
...senin bu olayla, bir ilgin yok.
-Bir suçun yok senin. -(Bahar) Var.
Var.
Arif var, ben...
...ben polise gitmeliydim.
Ahh.
En başında gidip, anlatmalıydım polise her şeyi.
Her şeyi anlatmalıydım.
(Bahar) Ama anlatmadım, gidemedim.
(Bahar) Gitmedim, korktum.
Nasıl gitmedim ben polise, nasıl gitmedim ben?
Herkes yandı, benim yüzümden yandı.
(Bahar) Of!
(Bahar ağlıyor)
(Müzik)
Canım kuzenim.
Efendim?
Görüyorsun değil mi, kaç gündür gayet iyi çalışıyorum.
Hiçbir müşteriyle dalaşmadım, hiçbir şey kırmadım.
Kimse beni şikâyet etmedi ve sarhoş gelmiyorum.
Sadece, iki günden bahsediyorsun.
İki gün falan, isteyince gayet disiplinli çalışıyorum.
Bırak çalışayım şurada, düzenli bir işim olsun.
Para lazım biliyorsun. Beş kuruşum yok.
Hasta personel gelir, İdil gider.
Evinin kirasını ödedim, daha ne istiyorsun?
O evde yaşadığın sürece, kira sorunun olmayacak. Benden başka bir şey bekleme.
İki gündür, nasıl çalıştığını da gördük.
(Hatice) Emre Bey biz çıkıyoruz.
Tabii, tabii.
Kusura bakmayın, bugün erken gidiyoruz.
Biliyorsunuz durumu, mezarlığa gideceğiz.
Bahar da gelecek.
Yolumuz da epey uzun.
Hiç sorun değil, dert etmeyin lütfen.
Enver de geldi.
-İyi günler. -İyi günler.
Hadi gel Ceyda.
(Uzaklaşan ayak sesleri)
Bu manyaklarla mı yaşayacağım ben?
Çok tuhaf bunlar.
(Emre) İşine bak.
Ben Ceyda'nın istediklerini de aldım.
-(Hatice) İyi yapmışsın. -Tamamdır, hadi bakalım.
Enverciğim bunları bagaja mı koysaydık?
-(Enver) Olur. -Yok, yok ölürler orada.
Ben alırım böyle kucağıma.
Yolumuz uzun. Böyle rahat edebilecek misin?
Ederim, ederim.
(Kapı kapandı)
Konuştun mu Mustafa'yla?
Ha. Konuştum.
Sağ olsun, lafı mı olur, dedi. Taksimetreyi de açmadı.
Neyse, öyle makul bir rakama anlaştık.
(Mustafa) Aşk olsun Hatice teyze.
Hiç vermeseniz de olur. Onca yılın hatrı var.
Olur mu hiç öyle şey?
Buradan orası dünya para eder.
Şu an, durumumuzu biliyorsun ama daha sonra hallederiz Mustafa.
-(Mustafa) Estağfurullah. -Çok sağ ol.
(Enver) Tabii.
(Bahar dış ses) Ceyda çok mu kötü?
Kaydı o, iyiden iyiye.
Korktuk bir ara, kendine bir şey yapacak diye ama yapmadı.
Ortalığı dağıttı.
Yaktı yıktı bir yerleri.
(Arif) Ama toparlanacak.
Anan hiç yalnız bırakmadı onu, sağ olsun.
(Arif) Anası olsa, bu kadar sahip çıkmazdı.
(Duygusal müzik)
Aslı'yla Tunç anneannedeler.
Sonra babaları alacakmış.
Canlarım benim, canlarım benim.
Of!
Annenle Ceyda, senin kafede çalışıyorlar.
Ceyda’nın kafası dağılsın diye ayarladık.
Senin patron da tamam dedi.
Emre Bey öğrendi mi, Arda'nın onun oğlu olduğunu?
(Duygusal müzik)
Beş dakikaya geliyorum.
-Şu benim iş mevzusunu konuşalım ama. -Konuşacak bir şey yok.
Uf!
(Duygusal müzik...)
(...)
(Tabak kırılıyor)
(...)
(Tabak kırılıyor)
Ne bakıyorsun?
Pardon?
Ne bakıyorsun dedim, ilginç bir şey mi var?
Ya geç otur ya da bas git. Film oynatmıyoruz değil mi burada?
Hasta mısın sen?
Ben burada, birine bakıyordum...
...sense o ara, tabakları yere atıp kırıyordun.
Sonra da bana bağırmaya başladın.
Tabakları yere atıp, kırmadım.
Elimden düştü.
Neyse ne. Bana ne?
Ne bana carlıyorsun? Hadi bak işine.
Tipini sevmedim belki.
(İdil) Hani olur ya birini görürsün, hiç tanımazsın ama...
...şeytan, git şunun ağzının ortasına iki tane patlat der, nedense.
(Gerilim müziği)
Sen yanlış duymuşsun.
Bence şeytan sana...
...git belanı ara, demiş.
Tebrik ederim.
Buldun.
Tü! Defol git buradan.
(Gerilim müziği...)
(...)
Pardon.
Yere çöp atmazsanız sevinirim. Görüyorsunuz, adım başı çöp tenekesi var.
Ayrıca burası, benim dükkânımın önü.
O sakız da benim değil, sizin bir çalışanınızın zaten.
Bana tükürdüğü için saçımdaydı.
Eğer, hangi çalışanınız olduğunu merak ediyorsanız...
...bilerek ve isteyerek...
...içeride tabaklarınızı kıran, bayandan bahsediyorum.
Pardon, pardon!
(Emre) Hanımefendi affedersiniz. Yani gerçekten, kusura bakmayın.
Ben kimden bahsettiğinizi biliyorum.
Merak etmeyin bu yaptığı terbiyesizlik yanına kalmayacak, size söz veriyorum.
Hım?
Tamam, teşekkür ederim.
Ya bu arada ben size bir kahve ısmarlasam, özür dilemek için.
-Burada mı? -Yok, tabii ki burada değil.
Başka bir yerde.
Belki başka zaman.
Ne zaman?
(Gerilim müziği)
Şş!
Kovuldun. Çık, çık şuradan.
Merhaba, hoş geldiniz. Siparişinizi ben alacağım.
-Ne söylemiştiniz? -(Erkek 1) Ben bir filtre kahve alayım.
(Emre) Filtre kahve.
(Erkek 2) Ben bir limonlu kek istiyorum. (Emre) Limonlu kek.
Başka bir arzunuz. (Erkek 1) Yok, teşekkür ederiz.
Ben teşekkür ederim, afiyet olsun.
(Gerilim müziği)
-Teşekkürler. -Afiyet olsun.
Küçükken benim en sevdiğim yemekti, köfte patates.
Sizin de öyle mi?
Sizin ne, en sevdiğiniz yemek?
-Sarma. -Sarma?
Hım.
O zaman, belki yarın size sarma yaparım.
Olur mu?
Sen yemek yapmıyorsun ki.
Bazen yapıyorum canım.
(Pırıl) Tabii annen kadar, güzel yapamayabilirim.
Ama denerim yine de.
Olur mu?
Zaten annem bu gece gelecek, o yapar.
(Pırıl) Peki.
O zaman söyleyin bakalım.
Yemekten sonra, kim İngilizce öğrenmek ister?
Ben, ben, ben!
Biz Doruk'la yemekten sonra, İngilizce renkleri öğreneceğiz.
Anlaştık mı?
Anlaştık.
(Duygusal müzik)
Kızım, sen ne yapmak istersin yemekten sonra?
Hiç.
(Duygusal müzik)
Babalık, vallahi elim o kadar kötü değil. Ver taşıyayım işte şunları.
Yok kızım, ağır değil. Taşıyorum ben işte.
Hatice benim kafam karıştı. Biz buradan mı giriyorduk, hangisinden?
(Hatice) Şuradan giriyoruz.
(Duygusal müzik)
-Arayalım mı Arif'i bir daha. -Beş dakika önce aradık ya Hatice.
20 dakikayı bulur gelmemiz dedi, çocuk.
Hah. Burada işte.
(Duygusal müzik)
Hadi bakalım.
Çok merak ettik seni. Arayamadık da.
Öyle olunca, daha çok merak ediyor insan.
Ben de sizi çok merak ettim.
Hep bir sıkıntı vardı içimde.
İçin için biliyordum, birinize bir şey olduğunu.
Hani seni aradım ya, ilk gün...
Evet.
Çünkü ben sana bir şey oldu sandım.
Biz gittikten sonra...
...sen yukarı çıktın, adamlarla kavga ettin...
...onlar da seni vurdu sandım.
O yüzden, ilk seni aradım.
(İç çekiyor)
(Doruk) 'Blue' -Evet, aferin sana.
Peki...
...bu neydi? (Doruk) Kırmızı.
Evet ama İngilizcesi neydi?
-'Red' -Evet.
Aferin sana.
Peki bu?
(Doruk) Hım, beyaz.
Neydi, neydi...
Neydi?
Söyleme, söyleme.
'White'
-Bildi mi? -Evet bildi.
Ben de biliyordum.
Tabii ki biliyordun. İkinize de aferin.
Çok güzel dinlemişsiniz. Nisan, sana da aferin.
Ben dinlemedim ki, zaten biliyordum.
Nereden biliyordun?
Jale teyzem söylemişti.
Bana Jale teyzem, söylemedi.
(Pırıl) Hadi gel bakalım, şimdi bunu bilelim. Ha, olur mu?
(Duygusal müzik...)
(...)
Böyle daha iyi oldu.
Bir de can suyunu verelim.
Yeliz'im, çok severdi çiçekleri.
Sevinmiştir değil mi?
Tabii.
(Duygusal müzik...)
(...)
(El freni çekiyor)
Annemler de orada mı?
Hepsi burada.
Enver abi de burada, Ceyda da.
Dedim ya, bizi bekliyorlar.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Ağlıyor)
Bahar.
Ben yapamayacağım Arif.
Yapamayacağım ben.
Ne işimiz var bizim burada?
Biz, niye buradayız Arif, niye?
Yeliz'in, ne işi var burada?
Ne yapıyor Yeliz burada, çok saçma.
(Bahar) Ben kabul etmiyorum bunu. (Ağlıyor)
Yeliz ya, Yeliz, benim Yeliz'im.
Bin derdi, bin neşesi olan Yeliz? Ne yapıyor burada?
Ne işi var Yeliz'in burada? Yanlış yerdeyiz biz.
(Bahar ağlıyor)
Arif gidelim biz. Götür beni, Yeliz'e götür.
Ben... Ne yapıyoruz biz burada? Niye buraya geldik?
(Arif) Tamam.
Tamam, bekleyelim biraz.
Sen ne zaman tamam dersen, o zaman gideriz, tamam mı?
("Sema Moritz - Hasret" çalıyor...)
(...)
"O gözler benim ağlar"
"Eskisinden yabancı"
"Gönlümdeki bu sevda"
"Hiç dinmeyen bir acı"
"Ruhumun kederinden"
"Gözlerim yaşla doldu"
"İnliyorum derinden"
"Bana bilmem ne oldu?"
"En candan arkadaşım"
"Ruhumu saran gece"
"Ben kime bağlanmışım"
"Ağlıyorum gizlice"
"Kimsesiz karanlıklar"
"Derdime şifa verin"
Arkadaşım.
"Kalbimdeki yaralar"
"Daha çok daha derin"
Yeliz...
Senin burada, ne işin var?
Sen burada mısın ya, burada mı?
Bu toprağın altında mısın sen şimdi?
Bu toprağın altında mı şimdi?
Burada mı Yeliz?
Hayır...
(Bahar ağlıyor)
Canım benim... Canım...
Ah Yeliz'im, Yeliz'im, Yeliz'im.
(Bahar) Ah canım...
Ah...
Ama... Ama şimdi...
Ama olmaz ki böyle.
Saçları bozulur, onun şimdi burada.
(Bahar) Ama şimdi, çok kızar Yeliz buna.
Her gün kıvırıyor saçını o...
Nasıl yapacak şimdi saçlarını burada, bu toprağın altında?
Çok kızacak, bize çok kızacak.
(Bahar) Ay, canım benim.
Nasıl kıydılar sana arkadaşım?
Arkadaşım, nasıl kıydılar sana?
Ben yapamayacağım.
Yapamayacağım. Ben bu acıya, dayanamayacağım.
(Duygusal müzik...)
(...)
Benim yüzümden.
Benim yüzümden, benim yüzümden...
Özür dilerim.
Özür dilerim, özür dilerim.
Özür dilerim arkadaşım.
(Duygusal müzik)
(Kapı açılıyor)
-Ben Bahar'ı bırakıp geliyorum. -Tamam, tamam.
(Duygusal müzik)
Dikkat edin kendinize kızım.
(Duygusal müzik)
Bahar, çocukları öp bizim için kızım.
(Duygusal müzik...)
(...)
Hadi gidelim.
(Duygusal müzik)
Hadi, gidelim biz de.
(Enver) Keşke, Aslı ile Tunç'u da görebilseydik.
Bu saatte, uyumuşlar tabii çocuklar.
En azından, Yeliz'in annesini gördük. İyi oldu.
Bitmiş kadın, bitmiş. Allah sabır versin.
(Duygusal müzik)
Telefonu vereyim unutmadan. Şarjın da var.
Sağ ol.
-Bahar. (Bahar) Ne?
Ya, annenlerin yanında demedim de...
...şimdi şöyle...
...senin bir an önce polise gidip, ifade vermen gerekiyor.
(Arif) Olay senin evde oldu ya. Cinayet bir de.
Gerçi biz, Bahar evde yoktu falan dedik ama yine de senin ifade vermen şart.
(Arif) Gelen adamların kim olduğundan, haberimiz yoktu dedi annen ama…
Tamam.
Gerçi bu saatte olamaz. Sabaha artık.
Ben diyorum ki, Jale Hanım'da kalsan bu gece?
Onun evini kimse bilmez.
Sabah da gider ifadeni verirsin.
Ben de seni oradan alır, çocukların yanına götürürüm.
Hem kafan dinçken, annenin ne dediğini de söylerim ben sana.
Hepimizin ağızı bir olsun.
Bahar.
Hayır.
Ama ifade vermezsen, başın belaya girer.
Yok, ifade vereceğim.
Ama yarın değil.
Önce o eve gideceğim...
...ve bir yolunu bulup, çocuklarımı oradan kurtaracağım.
Ya, çocuklarla bir ilgisi yok.
Sen sabah gidip, ifadeni vereceksin.
İşte, gelen adamlardan haberim yok. Annemle zaten küstüm.
Bir arkadaşta kaldığım için, olaydan yeni haberim oldu falan diyeceksin.
Hayır.
Öyle demeyeceğim.
Polislere diyeceğim ki...
...öldü sandığınız Sarp Çeşmeli hayatta.
Ve bütün bunlar, onun yüzünden oldu.
Olan her şeyin sorumlusu o, diyeceğim.
(Duygusal müzik)
(Gerilim müziği)
(Odun ateşi sesi)
Çocuklar uyudu mu?
Çok zor uyudular.
Bahar'ın, bu gece geri geleceğinden emin misin?
Çocuklar burada.
Elbet gelecek.
Ne bileyim, belki o adam...
...yani sevgilisi...
...birlikte burada kalmanıza izin vermez.
(Gerilim müziği)
(Sarp) Ne dedin sen?
(Gerilim müziği)
Ne dedin sen?
Dedim ki...
...sevgilisi belki seninle burada kalmasına izin vermez.
Kim ister ki sevdiği kadının, eski kocasıyla aynı evde kalma--
Bahar’ın sevgilisi falan değil o herif.
Bahar’ın, hiçbir şeyi değil.
(Pırıl) Sarp bu çok normal.
Kadın senin, yıllar önce öldüğünü sanıyordu.
(Sarp) Sus!
Tek kelime bile etme.
Gerçekler böyle maalesef.
İster kabul et, ister etme!
O adam, Bahar’ın sevgilisi.
Sana, neden onun yaşadığını söylemedim sanıyorsun?
Bahar'ın hayatta olduğunu öğrendiğimde...
...bir sevgilisi olduğunu da öğrendim.
Bu yüzden sana, yaşadığını söyleyemedim.
(Sarp) Yeter!
Yüzünü görmek istemiyorum. Yukarı çık.
(Gerilim müziği)
(Pırıl) Münir’le konuşabilirsin istersen.
Bahar’la kahveci sevgilisinin, fotoğrafları var onda.
Sana gönderebilir.
Tabii, kalbin buna dayanırsa.
(Müzik...)
(...)
Başın sağ olsun Bahar. Çok üzüldüm.
(Müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
-İyi geceler Emre Bey. -İyi geceler.
İyi geceler.
Özür dilesem.
Dileme.
Peki.
Yarın, Enver Bey’in telefonunu vereceğim sana.
Onunla konuşur, uygun oldukları saatte geçersin yeni yuvana.
-Ya beni sevmezlerse? -(Emre) Parkta yatarsın.
(Alarm çalıyor)
(Nefes sesi)
Yaa, of!
Enver yavaş.
Basamak var. Dikkat et.
Günaydın.
Ne yapıyorsunuz siz?
Hadi, sen de Kâmil'i getir odadan.
Nasıl yani?
Yoksa odama, geri mi dönüyorum?
Yok, senin odanı kiraya verdik biz.
Ne?
Senin odanı, genç bir hanıma kiraya verdik.
Ee... Evimize, yabancı biri mi gelecek?
Yabancı değil. Emre Bey'in kuzeni.
Emre Bey kim?
(Hatice) Bahar’ın patronu.
Onun yokluğunda, gidip gelip çalışıyoruz ya kafede, o.
Onun kuzeninin, kalacak bir yere ihtiyacı varmış.
Ha, siz de burada kalabilirsin dediniz, değil mi?
Bravo! Siz ne kadar modern insanlarmışsınız.
Hiç soruşturdunuz mu hı?
Sapık mı? Seri katil mi?
Ya da uyuşturucu kaçakçısı mı?
Nereden biliyorsunuz?
Yo. Pırıl pırıl bir kız.
Ben de onu soruyorum zaten.
Nereden biliyorsun, pırıl pırıl bir kız olduğunu?
Daha iki günde, nasıl buna karar verdiniz?
(Şirin) Bir sakin olur musunuz?
Bir sakin olalım. Lütfen, beni bir dinler misiniz?
Babacığım, sen bir sabıka kaydı falan isteseydin.
Bana her gün üç milyon kere, herkese güvenilmez diyorsunuz...
...sonra sizin yaptığınız şeye bak.
Sen biraz daha bize yardım etmezsen, ben senin sabıka kaydını isteyeceğim.
Anne lütfen, babama söyler misin?
(Şirin) Ne demek, evimize yabancı bir insanın gelmesi!
Hiç öyle şey olur mu?
Pes! Vallahi pes!
İnanamıyorum!
(Hatice) Ayy, çıktı mı o?
Hayır, neden yani beni odama geçiyor?
Orası benim odam! Geçsin ardiyeye!
Off!
(Müzik...)
(...)
Anne.
Rüya mı gördük?
Keşke rüya olsaydı.
O kadar çok sevinirdim ki.
Ben de.
Nisan.
Ben aslında seninle, bir şey konuşmak istiyorum.
Yardımına ihtiyacım var.
Nasıl?
Bizim bu evden gitmemiz gerek.
Ama baban, buna izin vermiyor.
Niye izin vermiyor?
Bunu bana şimdi sorma.
Sadece güven bana, olur mu?
Bu evden gitmemiz, hepimiz için daha iyi olacak.
Ben de burada kalmak istemiyorum. Ama...
Dorukcuğum çok üzülebilir.
Evet.
O yüzden son ana kadar, bunu Doruk'a söylemeyeceğiz.
Hangi son ana kadar?
Bu gece, gizlice evden kaçacağız, üçümüz.
Ne?
Arif abin, arabasıyla bizi dışarıda bekliyor olacak.
Herkes uyuduktan sonra, sessizce evden çıkacağız.
Kimselere görünemeden.
(Bahar) Sonra, Arif abinin arabasına binip gideceğiz.
Peki, ya Dorukçuğum?
(Nisan) Ya, o gelmek istemezse?
Bunu, senden istediğim için özür dilerim ama...
...bütün her şeyi, bir oyunmuş gibi göstermeliyiz.
Tamam mı?
Bana yardım edecek misin?
Edeceğim.
-Anne. -Canım.
Tamam, bebeğim gel.
Günaydın.
Hatice, güneşe aldanmayın buz gibi dışarısı.
İyice ört göğsünü.
Tamam, kapatırım. Sen merak etme.
-Hadi görüşürüz. -Hadi bakalım. Güle güle.
Hayırlı işler.
-(Hatice) Sağ olasın. -Hayırlı işler size.
Görüşürüz babacığım.
Görüşürüz.
(Enver) Güle güle.
Ee, Bahar nasıl?
Nasıl olsun. Kötü tabii.
Nerede peki?
Oraya geri döndü.
Vay be!
Niye öyle dedin?
Bir zamanlar karısıydı, şimdi kuması oldu Sarp’ın.
Ne biçim konuşuyorsun sen öyle?
Sanki kendisi bilerek, isteyerek gitti oraya.
Vallahi bilmiyorum isteyerek mi döndü, istemeyerek mi döndü?
Bilmek işine gelmiyor tabii.
Ayy, aman anne! Sana da bir şey söylenmiyor.
Hiç sormuyorsun bana, işin nasıl gidiyor diye?
(Şirin) Ama ben anlatayım.
Harika gidiyor.
Top top kumaşların arasında, öyle mal gibi oturuyorum.
Anne ya! Kumaş satıyorum ben.
Düşünebiliyor musun, ben kumaş satıyorum.
Lütfen konuş babamla.
Ben çalışmak istemiyorum orada.
Kızım, niye anlamıyorsun sen?
Hiç paramız kalmadı.
Sarp'a da borcumuz var.
Sanki Sarp'ın, çok umurunda o para.
Tutturdunuz borç, borç diye.
Ben eşimi biliyorum.
Eğer o borcu ödeyemezse, kahrından ölür.
O yüzden, sen de ben de ona yardımcı olacağız.
(Müzik)
Günaydın.
(Ceyda) Günaydın.
Erken geldin.
(Emre) Gel bir çay içelim.
Evde pek duramıyorum da ben bu aralar.
Sağ ol. İçmeyeyim çay.
Daha kimse yok. Koy kendine bir çay. Hadi gel.
Gel bir çay içelim.
(Müzik...)
(...)
Ee, sen böyle hep erken mi geliyorsun?
Erken kalkıyorum. Alışkanlık.
(Müzik)
Ee, ne zaman evlendin?
Dört sene önce.
(Müzik)
Çocuk?
Yok.
Ne yapıyorsun, gidiyor musun hiç bizim oralara?
En son, babaannem öldüğünde işte gitmiştim.
Ondan beri hiç gitmedim.
(Emre) Babam zaten ne var ne yok sattı hepsini.
İşte, o gittiğimde seni sordum.
İstanbul'da dediler.
Başka ne dediler?
Bir şey demediler.
Hadi! Demişlerdir söyle.
Ne desinler istiyorsun?
Şey işte...
(Emre) Evet, tam da öyle dediler.
Zaten hep, bir şey demezler mi?
İyi de yapsan, kötü de yapsan...
...hep söyleyecek bir şey bulurlar.
Ve senin için de öyle dediler.
Ama ben umursamadım.
(Müzik)
Sen evlendin mi?
Yok be. Ne evlenmesi.
Telefonunda, bir çocuk fotoğrafı vardı.
(Emre) O kim?
(Müzik)
Arda.
O, benim ablamın oğlu da...
Çok tatlı çocuk.
Maşallah. Bir görsen.
Ben çok seviyorum da onu.
Kendi çocuğummuş gibi.
Sen hâlâ soğutarak mı içiyorsun çayı? Ben bunu bir tazeleyeyim, sıcak iç ha.
Otur. Ben hâlâ soğutarak içiyorum çayı.
Gel.
Üç tane içtim zaten, sabahtan beri.
(Emre) Ben aslında seninle...
...Bahar konusunu konuşmak istiyorum.
Ne bu yalanlar?
(Emre) Yani açıkçası, rahatsız oldum.
Bahar, dürüst biri sanmıştım ama...
Böyle karışık işler, benim hoşuma gitmiyor.
O gelince kendi anlatsın.
Şimdi bana düşmez, milletin hayatını ortaya dökmek.
Sen bilirsin.
Ee, eşin ne yapıyor?
Çalışıyor mu?
Çalışıyordu. Mimardı.
Vay be! İyiymiş.
Evlenince mi bıraktı işi?
Yok.
Niye çalışmıyor be?
Öldü.
(Duygusal müzik)
Onda da Bahar'ın hastalığının aynısı vardı.
Ama o kurtulamadı.
(Duygusal müzik)
Günaydın. Hasan Bey, kusura bakmayın geç kaldım ben.
Önlüğümü alıp, hemen geliyorum.
Hadi. Gel evladım, gel.
Yeni mal geldi.
Şuradan bir kasayı kap gel. Ben sana, dizmeyi öğreteceğim.
(Enver) Tabii, tabii. Dizelim hemen.
Ohh!
Ne yapıyorsun? Ne yapıyorsun?
Öyle taşınır mı? Şununla taşısana.
Ödüm koptu vallahi.
Ohh!
Şimdi sakın iyileri üste, kötüleri alta koyma.
Ben yılların esnafıyım burada.
Yok, yok canım. Ben öyle bir şey yapar mıyım?
Ben kötüleri, kasada bırakıyorum.
Tanımadıklarıma satıyorum.
Ben o zaman, şunları parlatıp koyayım. Güzel görünürler.
Aferin, aferin.
Akıllı çocuksun.
(Hasan) Ben biraz kestireyim.
Sen devam et.
Güzel yerleştir burayı, dediğim gibi.
(Müzik...)
(...)
Pırıl teyze.
Efendim?
Çayın İngilizcesi ne?
'Tea.'
-(Doruk) 'Tea' mi? -(Pırıl) Hı hı.
Sen 'tea' sin.
Merhaba 'tea.'
Aptal ne peki İngilizce?
(Müzik)
O kelimeyi, öğrenmesen de olur Nisancığım.
Peki.
Baba.
Efendim oğlum?
Sen dün gece, orada mı uyudun?
Evet, oğlum.
Ben de bu gece, seninle burada uyuyabilir miyim?
Tabii ki uyuyabilirsin.
Koynuş yaparız.
Koynuş mu yaparız?
Tamam, oğlum. Anlaştık.
(Sarp) Hadi önce tabağını bitir. Hadi bakalım.
(Kadın) Hasan! Hasan!
(Kadın) Allah Allah!
Buyurun. Ben yardım edeyim.
Sen kimsin?
Adım Enver Sarıkadı.
Hasan Bey’in yanında çalışıyorum. Bugün işe başladım.
Küçük bir oğlan vardı, kaçtı demek o.
Neyse, neyse. Sen hadi, yaz şimdi.
Ben bir kâğıt, kalem alıp geleyim.
İki kilo patates, iki kilo domates, iki kilo salatalık, iki kilo soğan.
Mücahit Gazi Apartmanı. 11 numaraya getiriver.
Ha, bir de sarmalık lahana getir.
Çok çabuk getir ama, bekliyorum.
Lahana şimdi.
Domates, salatalık, soğan da zaten ikişer kilodan...
...Gazi, Mücahit Gazi 11
Güzelmiş bu değil mi Emine?
Güzel vallahi. Fiyatı da iyi.
Evet, evet çok güzeldir bizim kumaşlarımız.
Hatta geçenlerde annem de aldı bu kumaştan, bana elbise dikti.
Bugün giyecektim de giymedim.
Aa, keşke giyseydin.
Görürdük biz de, iyi olurdu. Tüh!
Hım evet.
Giyecektim de işte biraz tüylenme yapmış, o yüzden giymedim.
I ıh!
Tüylenme yapmış.
Başka bir yere mi baksak?
Evet, siz şimdi kaç metre istiyorsunuz?
Bana söyleyin, ben hemen kesip ayarlayayım.
Biz, bir iki yere daha bakalım da aklımız kalmasın.
Tabii, tabii. Nasıl isterseniz.
İyi günler.
-(Şirin) Güle güle. Yine bekleriz. -İyi günler. Sağ olun.
Kumaşlarımız, her zaman hizmetinizde.
(Telefon çalıyor)
-Efendim baba? -Şirin.
Bak ne diyeceğim ben sana.
Sen bugün işten çıkınca, fazla oyalanma.
Hemen eve git.
(Enver ses) Kiracımız gelecek.
(Enver ses) Benim dışarıda biraz işim var.
(Enver ses) Annen de belki o saate yetişemez eve.
(Enver ses) Sen, kıza odasını göster.
Karnı aç mı, tok mu ne bileyim onu bir sor bakalım.
Yerleşmesine yardım et.
Ha, bir şeye ihtiyacı olursa, onu temin et.
Başka ne yapayım baba?
Saçlarını da örmemi ister misin?
Ona lüzum yok. O kendi örer saçını.
Sen benim dediklerimi yap kâfi.
(Enver) Mücahit Gazi, 11
Mücahit Gazi, 11
Değil.
Mücahit Gazi, 11 olacak.
Mücahit Gazi, 11
Tamam.
Hadi.
(Müzik)
(Doruk) Trambonbonda zıplamayacak mıyız?
Ben yorgunum. Siz istiyorsanız zıplayın ama.
Ben de yorgunum.
O zaman, ben de yorgunum.
Ama bu akşam çok...
...güzel bir sürpriz var, biliyor musun?
Sürpriz mi?
(Bahar) Hı hı.
Bu gece herkes yattıktan sonra, çok gizli bir oyun oynayacağız.
(Bahar) Çok heyecanlı olacak.
Adı ne?
Adı...
...gizli görev.
Nasıl bir oyun?
Çok heyecanlı.
Çok sürprizlerle dolu bir oyun.
(Bahar) Ama anlatamam sana.
Kulağıma söyle.
Kulağına da söyleyemem.
Çünkü söylersem, oyun bozulur.
Sadece üçümüz oynayacağız.
Babam oynamayacak mı?
O da oynasın.
Ben oynamam yoksa.
Ee...
Baban da oynayacak.
Tabii ki o da oynayacak ama...
...o bilmiyor, oyunun içinde olduğunu.
Onu kandıracağız.
Babamı mı kandıracağız?
Evet.
Çok heyecanlı değil mi?
Ama bu oyunu oynayabilmemiz için...
...senin bu akşam, babanla uyumaman gerekiyor.
-(Bahar) Oldu mu? -Olur.
Aferin sana.
Babama ne diyeceğiz peki?
Bilmiyorum. Düşünmem lazım.
(Duygusal müzik)
Baba! Baba!
(Doruk) Sana bir şey söylemem gerek.
Söyle oğlum.
(Gerilim müziği)
Ben bugün seninle uyumayacağım.
(Sarp) Niye oğlum?
Odamızda oyun oynayacağız.
(Gerilim müziği)
Tamam oğlum. Nasıl istersen.
(Sarp) Gel bakalım.
(Gerilim müziği)
(Kapı vuruluyor)
(Suat) Gel.
-Efendim, Münir Bey geldiler. -Gelsin kızım.
Gel Münir.
(Kapı kapandı)
Ne vardı?
Azmi aradı.
-Başka var mı kızım? -Son olarak şurası.
Otur.
(Kapı açıldı)
Hayırdır? (Kapı kapandı)
Azmi, benimle görüşmek istiyor.
Hem bizim hem de şu iki aile arasındaki savaşı bitirelim, dedi.
Sen ne dedin?
Size sormadan bir cevap vermedim.
Ama abimi, siz de en az benim kadar tanırsınız.
Öyle birdenbire...
...barış güvercinleri uçurması, bana pek...
...hayra alamet gelmedi.
Bana da gelmedi doğrusu.
Oyala biraz. Ben de bu konuyu biraz düşüneyim.
Çıkabilirsin.
(Gerilim müziği)
(Kapı kapandı)
(Telefon çalıyor)
-Efendim Suat? -(Suat ses) Merhaba.
Nasılsın diye, bir sormak istedim.
Nasıl olabilirim? Kötüyüm tabii ki.
Korkunç bir yerde çalışıyorum ve nefes alacak zamanım bile yok.
Sıkma canını.
-Bir yol buluruz yakında. -(Şirin ses) Bir yolu yok.
O köhne dükkânda, çürüyüp gideceğim.
Birlikte bir akşam yemeği yiyelim diyorum.
Moralin düzelir belki, ha?
(Şirin ses) Maalesef çıkamam.
Çünkü annemlerin eve aldığı, yeni kiracıyı karşılamam ve...
...ona misafirperverlik göstermem gerekiyor. Nasıl?
Kiracı mı?
Evet.
Neyse eve yaklaştım, sonra anlatırım sana.
Hadi görüşürüz. Öptüm.
(Gerilim müziği)
İdil misin?
(Gerilim müziği)
-Yok artık. -Yok artık.
-Hatice. -Efendim?
Bu ikisi nerede tanışmışlar? Ben hiçbir şey anlamadım.
Şirin, bu kız manyak dedi, odasına girdi.
Şirin, dün bizim kafeye gelmiş.
Aslında geleceğini biliyordum da birdenbire böyle...
...mezarlık işi çıkınca, ona haber vermeyi unuttum.
Neyse bizimkisi orada tanışmış İdil'le.
Anladığım kadarıyla biraz kavga etmişler.
Bu Şirin nereye gitse, bir vukuat canım.
Orada da mı iki dakikada kavga edecek birini bulmuş, pes yani.
Bence hemen Şirin'i suçlama.
Bu İdil, kafeteryadaki tabakları böyle kırıyormuş...
...bizim kız da öyle şaşkın bakınca...
...ağzına geleni söylemiş, yani bu kız da az değil.
Bence Emre Bey, yaka silkiyor. Bizim üstümüze attı bu kızı.
İyi, tamam canım, yesinler birbirlerini o zaman.
Belki dinsizin hakkında imamsın gelir.
Enver.
Sen, niye bu akşam öyle geç geldin?
Ne yaptın bütün gün?
Ha...
Ya kusura bakma, ben sana söylemeyi unuttum. Ben işe girdim.
Sahi mi? Nerede?
Bizim Mümin'in, doktor abisi vardı ya?
Esat Bey?
Esat Bey evet. İşte onun muayenesinde başladım ben.
Böyle çok ani oldu, haber veremedim sana.
Onun yanında bir bey vardı, senelerdir ona yardım eden, o emekliye ayrılmış.
Bir hanım çalışıyordu orada.
Hanım da var, ben de varım.
Böyle önemli bir şeyi söylemeyi, nasıl unutursun?
Çok sevindim.
(Hatice) Hayırlı olsun.
İnşallah.
Bana bak, öyle yorucu bir iş değildir umarım?
Yok, hiç yorucu değil. Bütün gün oturduk bugün.
Aman iyi, yani kalp hastasısın.
Öyle ağır işler olmaz bu yaştan sonra.
(Duygusal müzik)
(Nisan) Baba.
Kızım.
Sana, iyi geceler demeye geldik.
Daha erken değil mi?
Biz biraz yorgunuz da.
(Sarp) Hım.
Daha yukarıda, oyun oynacaksınız tabii.
(Dokruk) Hı hı.
Ben de geleyim mi sizinle oynamaya?
Hayır, bu üç kişilik bir oyun.
Ne oyunu kızım?
Söyleyemem. Gizli.
Gizli mi?
Yerim ben seni. O zaman iyi geceler.
-İyi geceler. -İyi geceler kızım.
-İyi geceler. -İyi geceler.
İyi geceler. Tatlı rüyalar.
İyi geceler.
-İyi geceler. -İyi geceler.
Pırıl, Nisan...
...Doruk'la senin arandaki yakınlıktan, rahatsız oluyor.
Annesine ihanetmiş gibi geliyor bu.
Ben bir şey yapmadım ki.
Gelip, o bana sarıldı.
Ne yapsaydım, itse miydim çocuğu?
Ben, sana öyle yap demedim Pırıl. Sadece dikkat et işte.
Dikkat etsem de kötü davrandığım için suçlayacaksın beni.
Sorun, benim ne yaptığım değil...
...benim burada olmam.
Neyse, ben de erken yatanlar kervanına katılayım da...
...sen de rahat et.
(Müzik)
Yaa! Ben bir şey yapmadım diyorum Nisan.
Yaptın. O kadını öptüm.
Nisan, nasıl bir söz öyle?
O kadın ne demek? Pırıl teyzeniz o sizin.
Kardeşlerinizin annesi. Çok ayıp.
Hadi bakayım, yatın hem.
Boş verin şimdi Pırıl teyzenizi.
Bu gece, büyük oyun var.
Yaşasın! Bütün oyunlar yaşasın.
(Bahar) Evet. Hadi, hadi yat bakalım.
Nisan lütfen.
Ben sizi vakti geldiğinde uyandıracağım, tamam mı?
(Bahar) Hadi uyuyun.
Hadi yum gözünü.
(Gerilim müziği)
İdil kızım, sen Emre Bey'in tam olarak nesi oluyorsun?
Amcasının kızıyım.
Ne zamandır çalışıyorsun orada?
İki gündür.
Ha, sen de yenisin!
Bugün kovuldum. Artık gitmeyeceğim yani.
Vah, vah, vah!
Merak etmeyin, Emre kiramı öder.
Yo, yok ben o manada söylemedim onu canım.
Neden kovuldun?
Manyağın biriyle kapıştım.
(Gerilim müziği)
Olur öyle şeyler.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Boğazını temizliyor)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği)
(Mesaj geldi)
(Bahar dış ses) Herkes yattı. Birazdan çıkacağız.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği)
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
Hadi bakalım, çıkabiliriz.
(Bahar) Doruk. Doruk.
Doruk!
Oğlum. Anneciğim.
Merhaba.
Vakit geldi. Oyun vakti. Hadi bakalım.
Çok, çok, çok heyecanlı oyun mu?
(Bahar) Evet. Çok, çok, çok heyecanlı oyun.
Ama çok, çok, çok sessiz olmalıyız, tamam mı?
Neden?
Çünkü...
...Ali'yle Ömer uyanırlarsa...
...onlar da oynamak isterler. Ama bizim oyunumuz, üç kişilik.
Oynayamayız onlarla.
Ben zaten, onlarla oynamak istemiyorum.
Tamam, o zaman çok sessiz olalım, olur mu?
-Tamam. -(Bahar) Tamam.
Hadi bakalım, giyinelim şimdi. Hadi giyin kızım sen de.
Aferin, gel bakalım.
(Gerilim müziği)
Yavaş.
(Bahar) Doruk.
(Bahar) Yavaş.
(Gerilim müziği...)
(...)
Doruk. Doruk.
Doruk.
Doruk, Doruk ne yapıyorsun anneciğim?
(Doruk) Babama gideceğim.
(Bahar) Ama hayır gidemezsin, sürpriz bozulur.
-(Nisan) Sürpriz bozulur. -Ama gidersen, sürpriz bozulur.
-(Nisan) Evet. -Olmaz öyle gel.
(Kapı açıldı)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Kapı kapandı)
(Sarp öksürüyor)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği...)
(...)
Hişt!
Öyle telefonla oynayacağına, ayık ol, ayık.
-Pardon abi, özür dilerim. -Hadi.
(Gerilim müziği...)
(...)
Anne.
Efendim?
Burası çok karanlık. Ben oynamak istemiyorum.
Tamam, şimdi dışarı çıkacağız buradan. Dikkat et.
Dışarı çıkacağız, orada karanlık olmayacak. Merak etme.
(Bahar) Gel.
Anne, ben üşüdüm.
Tamam, şimdi arabaya binince ısınırsın.
Neden arabaya bineceğiz?
(Nisan) Babamızı şaşırtmak için.
Kimseye gözükmeden arabaya bineceğiz, babam çok şaşıracak.
Çok. Herkesi çok fena kandıracağız.
Tamam mı?
Anne.
(Nefes alıyor)
Anahtar yok. Kapının üstündeydi, şimdi yok.
(Gerilim müziği)
(Yaklaşan ayak sesi)
(Gerilim müziği...)
(...)
Hişt tamam.
Anne.
(Gerilim müziği...)
(...)
Anne.
Bak, anahtar orada.
Aferin sana Doruk.
(Gerilim müziği)
-(Nisan) Oh açıldı. -(Bahar) Hişt!
(Gerilim müziği)
(Köpekler havlıyor)
Şimdi, en heyecanlı kısım başlıyor.
Buradan yürüyeceğiz, sonra orada bir tane duvar var...
...o duvarın üstünden atlayacağız, yola çıkacağız.
Yola çıkınca da var gücümüzle koşacağız, tamam mı? Anlaştık mı?
-Tamam. -(Bahar) Hadi, gel.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Bahar) Bekleyin bir bakayım. Yavaş, bekle.
(Bahar) Hadi, çok hızlı koşacaksınız.
(Bahar) Bir, iki, üç. Hadi koş, koş, koş!
(Bahar) Koş.
(Bahar nefes alıyor)
(Gerilim müziği)
(Bahar) Hadi.
-(Doruk) Arif abi. -(Bahar) Arif.
(Sarp) Bahar!
(Gerilim müziği...)
(...)
(Jenerik müziği)
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Büşra M. Koçak - Özgür Deniz Türk...
...Tugay Çiftci - Hatice Başpınar - Nuray Ünal
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Jenerik müziği...)
(...)